هدهد سرا

من خسته ام عزیز،آنقدر خسته که می خواهم در همین سطرها به خواب روم و خواب خوب تو را واژه، واژه و سطر به سطر بنویسم. چرا کسی نمی فهمد که هیچ چیزی بیشتر از خیال تو برایم آرامش نمی آفریند؟ چرا کسی باور نمی کند که شکوه آن لحظه، به تمام روزهای فردایم می ارزد؟ چرا کسی عاشقانه یِ صبح دم انتهای شب را باور نمی کند؟ چرا از من از حضور فردا و خواب دیروز می پرسند؟ چرا اصرار به انکار چشمهای تو دارند؟ چرا کسی بالشی برای من از رنگهای رویا نمی آورد تا خواب مرا از ادامه این همه لحظه های بدون تو باز دارد؟ من از این همه حضور بدون تو خسته ام، از این همه خوابی که شاید خواب خوب خاطره باشد. من از نیامدنت در انتهای شب ...

ادامه مطلب