مرا دوست بدار

مرا دوست, بدار,

همینطور سیاه و سفید

با همین اشک ها و خنده ها

همه ام را دوست بدار!

قند و زهر

بد و خوب

تاریک و روشن

با همه ی سکوت ها و پرحرفی هایم...

مرا دوست بدار چون درختی که همه ی برگهایش را

چون آسمانی که همه ی پرنده هایش را.

چون آدمی که همه ی خودش را!

مرا اگر دوست داری

نصفه و نیمه دوست نداشته باش!

دوست داشتن ِ نصفه و نیمه

گنجشک های دلِ آدم را سر میبرد!

می دانستی؟

مرا اگر دوست داشتی

همینقدر سیاه و سفید

همین آبی فیروزه ای ِ پرهیاهو را

همین خاکستری ِ غمگین گوشه گیر را

قند و زهرم!

مرا اگر دوست داشتی

همه ام را دوست بدار ....