میدانم قول داده اَم...

قول داده اَم... گاهـی... هَر اَز گاهـی...

فانـــوس یادَت را میان ایـن کوچه ها بی چراغ و بـی چلچلـﮧ روشَـن کنَم

خیالـت راحـَــت! مَـن هَمان منـــَــم؛

هَنوز هَم دَر این شَبهای بـی خواب و بـی خاطـــِره

میان این کوچـﮧهای تاریک پَرسـﮧ میزَنـَم

اَما بـﮧ هیچ سِتارهی دیگـَری سَلام نَخواهــَـم کَرد... خیالَت راحَت !!