جانِ شیرین من ...

از فاصله های خیلی دور، از تهِ نسبت های نداشته...

انگار جایی نوشته بود که این ها باید کنار هم باشند!!

می شوند همدم ، می شوند دوست ، مى شوند رفيق ، اصلا می شوند جانِ شیرین..!!

درست می نشینند روی تاقچۀ دلِ هم ...

حرفهایشان یک جورِ خوبی دلنشین است،

دل برای خنده هاشان ضعف می رود؛

اصلا بودنشان شیرین است !!!!

وقتی هم که نیستند،

هی همدیگر را مرور می کنند و مُدام گوش به زنگ آمدن هم هستند......!!!!!

خدا این آدمها را نگیرد از آدمها..... "